Ela Çolak bij Return of the King

Enkele quotes:

“Ik heb vaak gedacht aan hoe mijn leven eruit zou hebben gezien als mijn grootvader voor de veilige route had gekozen, niet zo ambitieus was geweest en in zijn dorp was gebleven. Ik vraag me ook af hoe het leven van mijn eigen vader er dan uit zou hebben gezien; want het feit dat hij in zijn vormende jaren zonder vader is opgegroeid, heeft hun band (en die van ons, vader en dochter) op z’n zachtst gezegd weinig goed gedaan.”

“Dus toen ik hoorde dat de vader van de immer intrigerende podiumkunstenaar Sadettin Kirmiziyüz, wiens voorstellingen ik al vijftien jaar bezoek, wel heeft besloten te ‘remigreren’ naar Turkije, was mijn interesse meteen gewekt; waarom wil zijn vader, die ook een voormalige gastarbeider is, wel terug? En hoe gaat Kirmiziyüz daarmee om?”

“Dat mijn opa hier voor ons blijft, is een gegeven. Dat hij, een paar dagen na de voorstelling, me weer vertelt dat hij spijt heeft van het feit dat zijn gezin zo onder zijn afwezigheid heeft geleden in Turkije, maakt mij trots. Een man van 82, die zijn emoties altijd in zijn kluis hield, velen daarmee op afstand hield, durft zich steeds vaker kwetsbaar op te stellen tegenover zijn kleindochter. Een theatervoorstelling kan daarbij een mooie spiegel zijn, maar simpelweg blijven praten en oprecht in elkaar geïnteresseerd zijn, kan je al heel ver brengen.De volgende kluis die ik zal kraken is die van mijn vader. Lukt het mij niet, dan hopelijk wel mijn oudste dochter.”

Lees het hele artikel hier.